Interen spaargeld bij alimentatie niet nodig

Vanwege een echtscheiding wordt de woning verkocht met een mooie opbrengst, die verdeeld wordt tussen de man en de vrouw. Het echtpaar heeft tijdens het huwelijk samen een kaaswinkel gerund. Na verkoop van de winkel ontvangt de man AOW en lijfrente. De vrouw zoekt nieuw werk maar heeft dit nog niet gevonden en vraagt daarom partneralimentatie in de echtscheidingsprocedure. Hoewel de man volgens de rekenmethode partneralimentatie kan betalen weigert hij dit. Hij meent dat de vrouw kan leven van haar spaargeld: haar aandeel in de verkoop van de woning. De vrouw vindt dit niet eerlijk omdat de man evenveel geld aan de verkoop heeft overgehouden en dit spaarsaldo niet hoeft aan te breken.

Onze familierechtadvocaat start een alimentatieprocedure. Met haar vindt de rechter dat de vrouw niet hoeft in te teren op haar spaargeld omdat ook de man vermogen heeft gevormd vanwege de scheiding. De man wordt veroordeeld tot betaling van alimentatie naar draagkracht.

In deze procedure gaat het over behoeftigheid van partneralimentatie: kan de alimentatiegerechtigde in het eigen onderhoud voorzien via werk (vinden) of uit het vermogen? Onder sommige omstandigheden is het redelijk dat een alimentatiegerechtigde zichzelf onderhoudt uit het bestaande vermogen. In dit geval was dit niet zo omdat het voormalige echtpaar evenveel vermogen overhield aan de scheiding.

error: Neem contact op als u de inhoud van de pagina wilt gebruiken.